Forum Głębokiej Demokracji

Wirtualna praca z konfliktem?

yavoro — Thu, 01 Aug 2013 11:29:57 GMT

Czy da się pracować nad konfliktem w grupie ludzi przy pomocy internetu?

Wydaje mi się że tak, i chciałbym spróbować zastosować dialogowanie do rozwiązywania konfliktów na poziomie Śnienia. Widzę tu parę założeń - jednym z nich jest to, że role nie przynależą do konkretnych osób. Jeśli wybucha konflikt między jednostkami, to dotyczy on szerszego kontekstu i właściwie każdy może za ten konflikt wziąć odpowiedzialność stając po którejś stronie.

Jeśli chodzi o klasyczne listy dyskusyjne, to pisanie tam o swoich uczuciach i stanowisku jest trudne, ponieważ piszący czuje się niejako zobowiązany do obrony swojego stanowiska w dalszej części dyskusji. Dlatego dialogowanie na forum odbywałoby się anonimowo.

Ponadto:

A. Założone Forum byłoby obwarowane hasłem. Zainteresowane interakcją osoby mogłyby na nie wejść z jednego konta. Do dialogowania należałoby się zarejestrować z imienia i nazwiska, bo anonimowość nie ma służyć temu aby się ukrywać, ale aby uwolnić elastyczność i przeskakiwanie po pojawiających się rolach.

B. Bezpieczeństwo. Niedopuszczalne byłoby stosowanie przemocy, a więc przekraczanie granic konkretnej osoby, ustanowionych kulturowo lub indywidualnie.

Kiedy czujesz w sobie złość albo wściekłość zwykle masz dwa wyjścia: pisać o swoich uczuciach z pozycji "ja" (zranienia, potrzeby, oczekiwania) lub atak na drugą osobę - co prowadzi do konfliktu. Facylitacja takiego konfliktu, według mnie nie jest możliwa na poziomie Forum. Należałoby zauważyć konflikt, zachęcić zainteresowane

strony do facylitacji i uruchomić HANGOUT'Y. Osoba dopuszczająca się przemocy mimo ostrzeżeń, zostanie zablokowana przez Administratora, który ma dostęp do IP piszących

C. Facylitacja. Podstawowa sprawa w przypadku konfliktu. Proponuję sporządzić listę osób (psychologów, szkolonych do facylitacji), które podjęłyby się tego zadania (np godzinę tygodniowo, w przypadku naszego forum za darmo). Zainteresowani interakcją musieliby założyć konto na gmailu z dostępem do hangout'a.

Dialogowanie odbywałoby się anonimowo, więc wskazane byłoby od atakującego, by się podpisał, jeżeli w swojej wypowiedzi wskazuje konkretne osoby. Jeśli tego nie zrobi to możemy potraktować konflikt jako odbywający się miedzy rolami i wtedy każdy, kto się czuje blisko danej roli może podjąć się udziału w konflikcie.

Oczywiście konflikty są trudne i nie ma obowiązku brania w nich udziału. Na hangout'ach możemy spotykać się o określonej porze, wygodnej dla stron zainteresowanych. Wstępnie możnaby ustalić pewną godzinę, np 21.00, kiedy większość z nas nie pracuje

D. Anonimowość. Wchodzimy na Forum z jednego konta. Pisząc o swoich uczuciach i stanowisku staramy się dookreślić rolę z jakiej się wypowiadamy. Możemy się

też podpisać imieniem własnym - anonimowość nie jest obowiązkowa. Rolę, którą tworzymy może przejąć każdy z piszących w kolejnych wypowiedziach.

E. Świadomość. Głównym celem dialogowania jest budowanie świadomości. Dlatego szczególną
rolę w dyskusji odgrywałby metakomunikator, próbujący tę świadomość wnosić. Każdy mógłby być metakomunikatorem, ale pamiętajmy, że nie zawsze to co widzimy, służy budowaniu świadomości grupy, może być po prostu projekcją naszego świata wewnętrznego, naszych własnych problemów

Bajka o Sierocie

yavoro — Wed, 29 May 2013 11:08:04 GMT

Wspólnymi siłami dotarliśmy do punktu w którym objawił nam się na forum archetyp Sieroty. Myślę, że jest on uniwersalny, wyraża pewne obawy związane z funkcjonowaniem naszej społeczności, może nawet jakiś Mit o tym kim jesteśmy.

Bajka o Sierocie.

Sierota żył kiedyś w królestwie, z wyraźnie zarysowanym autorytetem. W monarchii.

Reguły, które tam panowały była bardzo jasne i przejrzyste, na tronie zasiadał Król i Królowa.

Z niewyjaśnionych przyczyn, Sierota został wypędzony z Królestwa, znalazł się pewnego dnia poza granicami tego, co wydawało mu się bezpieczne i doskonałe. został skazany na tułaczkę

Świat pozbawiony trwałych wartości, wydał mu się szary i depresyjny. Ogarnął go smutek, a nawet rozgoryczenie. Nie potrafił znaleźć szczęścia w tym co go otaczało, a co wydawało mu się bardzo niebezpieczne. Nie czuł się dobrze ze sobą. Tęsknił za królestwem i nie rozumiał dlaczego go wygnano.

co zrobił nie tak?

Wszystko Sierotę przygnębiało. Pewnego dnia trafił na wyspę Głębokiej Demokracji. Nie było tam wyraźnego autorytetu, raczej coś w stylu komuny. Sierota próbował zrozumieć o co w tym wszystkim chodzi i nie mógł się nadziwić, że to takie BEZSENSOWNE. A najbardziej bezsensowne wydało mu się to, że nie było tam nic trwałego, panowała zasada

pantha rei

Ludzie wchodzili w jakieś role i wychodzili z nich. Zachowywali się jakby żyli w śnie a nie w świecie rzeczywistym. Nie było tam nic trwałego, a już napewno nie było Króla i Królowej. To Sierotę przygnębiło jeszcze bardziej. Przygnębiło, a nawet zdenerwowało. Ponieważ dowiedział się, że wszystkie głosy są respektowane i równoważne, wykorzystał to aby się domagać INNEGO PORZĄDKU. Autorytetu.

Powiedzcie mi co ze mną jest nie tak, dlaczego tak źle się czuję ze sobą, staram się, ale nic mi nie wychodzi, a po waszych eksperymentach czuję się jeszcze gorzej niż jak tutaj dopłynąłem.

Zwrócił się wprost do tego co najwięcej mówił i wyglądał, jakby miał najwięcej wiedzy.

Chcę abyś mnie uzdrowił! Domagam się! Jeśli tego nie zrobisz ogłoszę że jesteś do niczego, że jesteś OSZUSTEM i spalę tę waszą wyspę jako szkodliwą !

........................................................................................................................................................................

to co porusza mnie w Sierocie to świadomość swojej Niedoskonałości, wypędzenia z raju. Tego, że jest w połowie drogi do czegoś. Że jest Niedoskonały. Ma głębokie poczucie skażenia, przez co też postrzega świat jako skażony. Posiada kontakt ze światem, w którym wszystko było Doskonałe (jaki to byłby świat doskonały?)

Jaka część mnie czuje się wygnana z raju? Ból i tęsknota za tym stanem. Za stanem miłości, doświadczania piękna, które ożywia wszystko dookoła

Sierota to też Żebrak, który nie boi się wyciągnąć ręki, domagać się uzdrowienia.

To czego nie lubię w Sierocie, to brak odpowiedzialności za własne życie. Woli narzekać niż cokolwiek zmieniać. Jest studnią bez dna, nie można zaspokoić jego tęsknot i pragnień, które są niewyczerpane. Sierota nie umie dawać, pragnie tylko wysysać, otrzymywać.

Sierota żyje w każdym z nas

................................................................................................................................................................................

społeczność Głębokiej Demokracji wymyśliła jak pomóc Sierocie. Stworzono

KRĄG UWAŻNOŚCI

Ludzie usiedli wokół sieroty. Ich zadaniem było odnaleźć sierotę w sobie i zrozumieć jej przekaz. Każdy
zagłębiał się w siebie i przyznawał do stanu osierocenia. To pozwoliło dopełnić tęsknotę, za RAJEM I doskonałością. Pozwoliło też Sierocie się w pełni wyrazić i uwolnić z tego stanu. stał się kimś innym, kiedy zrozumiał, że nie jest ciężarem, ale kimś, kto wskazał ludziom drogę do ich własnych stanów osierocenia. Ludzie zrozumieli, że tęsknią za Czymś co można by nazwać Bogiem

Śnienie

yavoro — Wed, 17 Apr 2013 14:30:05 GMT

Mówi się wśród psychologów zorientowanych na proces, że Śnienie jest marginalizowane w naszej kulturze. Co to właściwie znaczy i dlaczego na naszej stronie pragniemy się w dialogowaniu na to Śnienie otworzyć? Jak to wygląda od strony teorii psychologii głębi? Co to właściwie jest to Śnienie?

Pierwotnie Śnienie było związane ze snami, które na zachodzie zaczęliśmy badać naukowo na początku dwudziestego wieku (m.in. Freud). Wydawało się wtedy, że sny magazynują wszystko co najgorsze w nas, są kipielą popędów, nad którymi chcielibyśmy zapanować. Potem okazało się, że nie do końca. Jung odkrył, że sny zawierają w sobie jakąś niezwykłą mądrość, że można z nimi prowadzić dialog i one na ten dialog reagują jak żywa, a nawet nieskończenie mądra, osoba. Tę część w człowieku, która generuje sny nazwał nieświadomością. Ale dialog z nieświadomością nie jest taki oczywisty i wcale nie taki bezpieczny. Zanim badacz swoich snów odkryje źródło archetypów, które mają ogromną moc aby uzdrowić jego psychikę, musi się zmierzyć z tą częścią, w której zawarte są różne wyparte sprawy i emocje, często traumy, jednym słowem musi stanąć twarzą w twarz ze swoją prawdziwą naturą, a nie wszyscy na to spotkanie są od razu gotowi.

Być może żyjemy w kulturze, która woli kierować się pozorami, a nie poszukiwać często ciężkostrawnej prawdy. Poza tym nieświadomość bardzo chętnie zagarnie nieroztropnego badacza do swojego królestwa i włączy w poczet tych, których zwykło się nazywać psychicznie chorymi.

Arnold Mindell idzie dalej i odkrywa, że Śnienie napotkać możemy nie tylko w snach, ale też w doświadczeniach cielesnych, oraz w różnych zdarzeniach, które nas spotykają. A najdziwniejsze jest to, że im przykrzejsze zdarzenie tym więcej tego Śnienia zawiera. Tylko że niełatwo się wtedy na nie otworzyć!

Śnienie to też wszelkiego rodzaju odczucia i emocje, które nas otaczają. Nastroje. Tutaj tożsamość się rozmywa, jesteśmy raczej zbiorowiskiem Figur, które nieustannie wysyłają i odbierają sygnały. Kultura marginalizuje Śnienie ponieważ nie stara się włączać tego świata w międzyludzkie funkcjonowanie. Język Śnienia bywa mało klarowny, chaotyczny, nie stosujący się do wypracowanych reguł. Jesteśmy zbyt niecierpliwi, aby doświadczać i rozumieć potencjał Śnienia.

Rezonowanie dialogowe, które tu uskuteczniamy, to próba kontaktu z tego poziomu między nami. Moje odczucia są ważne, więc je komunikuję i mogę liczyć na to, że pole zareaguje. Przeglądam się w tych reakcjach. Przyśni ci się coś i bach, możesz o tym napisać! Sny zawierają wiele elementów, na które początkowo nie zwracasz uwagę, ale gdyby je zamplifikować, odkrywasz ich żywe znaczenie. Piszesz mi swój sen, a ja dostrzegam jakiś fragment i podaję swoje skojarzenia. Teraz sen nie należy już tylko do Ciebie, uświadamiasz sobie, że Ty sam jesteś częścią większego pola, bo moje skojarzenia budzą Twoją reakcję.

Rezonowanie dialogowe to też forma Głębokiej Demokracji. Otwierasz się na różne głosy, które w Tobie siedzą, którym dotąd nie dawałeś się wypowiedzieć. Pozwalasz temu zaistnieć. Czę

sto są to rzeczy trudne, być może ogarnie cię na jakiś czas zły nastrój. Któż z nas nie tęskni za środowiskiem ludzi, gdzie każdy może zostać wysłuchanym? Czy jest to wogóle możliwe? Według mnie tak, o ile będziemy regularnie przepracowywać swoje zranienia w relacjach z innymi ludźmi. Nie da się tego zrobić, jeżeli pozamykałeś/aś swoje rany w piwnicy i wolisz tam nie zaglądać.

Rezonowanie dialogowe to twórcze bycie ze sobą. Jeśli obudzisz kontakt ze Śnieniem zobaczysz, że dni zaczną nabierać przedziwnego znaczenia. Możesz odkryć, że tak naprawdę to cały świat cały czas z Tobą rezonuje ale Ty tego nie słyszałaś/eś. Jest to kwestia przesunięcia uwagi, albo raczej wypracowania pewnego rodzaju uwagi i kontaktu ze sobą.

Ale żeby nie było tak słodko dodajmy też, że rezonowanie dialogowe może być niebezpieczne. Nie jest ono dobre, gdy uciekasz przed sobą i szukasz schronienia. Tutaj tego nie znajdziesz. Może być tak, że napięcie w nieświadomości powstałe w twojej psychice jest zbyt duże. Doświadczasz wtedy nerwicy a w skrajnych przypadkach psychozy. Nerwica to w skrócie niemożność otworzenia się na całość swojej natury, płynięcie pod prąd, strach przed sobą. W takim przypadku nieświadomość może być na początku dla ciebie bezlitosna. Nie szukaj spotkania z nią na własną rękę, lepiej udać się do psychoterapeuty. Dlatego też nie każdy może przystąpić do dialogowania. Musimy być raczej pewni, że ci ono nie zaszkodzi, abyś mógł do nas dołączyć

Starszyzna

yavoro — Sun, 31 Mar 2013 18:04:20 GMT

Przez ostatnie tygodnie jestem mocno zaangażowany w rolę lidera tego całego przedsięwzięcia, nie tylko od strony konstruowania strony, ale także spotkań i interakcji z ludźmi. Rozmów, przemyśleń, feedback'ów, krytyki...

Jednak tym czego najbardziej środowisko Głębokiej Demokracji potrzebuje jest nie lider ale Starszyzna, która posiada szczególne metaumiejętności...

Oto jak pięknie Arnold Mindell oddaje różnicę między Liderem a Starszym w książce Siedząc w ogniu

Lider przestrzega Kodeksu Zasad, przedstawiciel starszyzny jest posłuszny duchowi

Lider zauważa większość, starszy opowiada się za zdaniem każdej ze stron

Lider dostrzega kłopoty i stara się je zlikwidować; starszy znajduje tego kto sprawia kłopoty i widzi w nim potencjalnego nauczyciela

Lider stara się być uczciwy; starszy stara się pokazać prawdę we wszystkim

Demokratyczny lider sprzyja demokracji; starszy też to robi, ale słucha również dyktatorów i duchów

Liderzy starają się być coraz lepsi w tym co robią; starsi starają się, żeby inni stali się starszymi

Liderzy starają się być mądrzy; starsi nie mają własnego zdania. Podążają za naturalnym biegiem rzeczy.

Liderzy potrzebują czasu, żeby się zastanowić, starszym tylko chwilę zabiera, by zorientować się co się dzieje.

Lider wie, starszy się uczy.

Lider potrzebuje strategii; starszy skupia się na chwili.

Lider realizuje plan; starszy szanuje kierunek tajemniczej i nieznanej rzeki

Konflikt

yavoro — Sun, 17 Mar 2013 18:10:32 GMT

Najtrudniejszą rzeczą w zetknięciu z grupami jest praca z konfliktem. Wydaje się, że rzadko którzy psychologowie potrafią pracować z konfliktem, nie traktując go jako rzecz wysoce niepożądaną. Nie jest to takie dziwne zważywszy na to, że są one jak pożary, angażując coraz to nowe obszary, zarówno od strony ludzi jak i figur wewnętrznych, mają w sobie potencjał destrukcji.

Z moich obserwacji wynika, że my psychologowie mamy szczególną tendencję blokowania konfliktów, w myśl zasady wszystko tylko nie konflikt!. Uważność często bywa mylona z delikatnością. Poprzez przedwczesne tłumienie konfliktu, nie pozwalamy się w pełni wyrazić, zamanifestować pewnym głosom, wspólnota zostaje wewnętrznie rozbita.

Z drugiej strony nie zapominajmy o destrukcyjnym i raniącym potencjale konfliktu. Konflikt otwiera nas na rany, także te które zostały zadane w przeszłości. Grozi nadużyciem siły, jeśli tylko jedna ze stron uzyska choć trochę przewagi nad drugą. Pojawiają się odmienne stany świadomości, w których ciężko o jasne racjonalne myślenie

Ale też nie zapominajmy o tym, że konflikty są bramą do reorganizacji systemu!. Nie raz byłem świadkiem jak konflikt poprzedzał gruntowną przemianę. Facylitator w takiej sytuacji może być niezmiernie przydatny, przede wszystkim ze względu na stany emocjonalne, stany zmienionej świadomości, złości, bólu, w którym tracisz z pola widzenia ogromne obszary rzeczywistości.

Od facylitatora konflikt wymaga treningu i przygotowania. A także niezwykłej odwagi w sytuacji, gdy on sam zostanie publicznie zaatakowany i musi wejść w konfrontację z agresorem.

Hangout

yavoro — Sun, 17 Mar 2013 17:18:42 GMT

Internet daje spore możliwości do przeprowadzania facylitacji lokalnych procesów grupowych. Jest takie narzędzie Google, zwie się Hangout, do przeprowadzania konferencji, do 10 osób darmowe. Można się zebrać i facylitować proces lub na przykład jakiś konflikt.

Jeszcze tego nie wypróbowałem, jednak czuję, że internet jest kopalnią możliwości, którą my psychologowie zwykle nie wykorzystujemy, tak jakby 'obycie z ludźmi' powodowało u nas techniczne zacofanie.

A więc niezależnie od miejsca możemy się tam ze sobą spotkać i eksplorować Krainę Śnienia, drzemiącą w każdej jednostce, bo przecież cały świat mieszka wewnątrz nas samych!

Mindell pisze w podsumowaniu do rozdziału szóstego "Otwartego Forum":

Niezależnie od tego, co myślisz na temat otwartego forum, pamiętaj, ze jest ono w równej mierze pracą wewnętrzną, jak i praca ze światem. Społeczność to Ty. Przyjmując taką perspektywę wyrażasz wdzięczność wobec Wielkiego Ducha

A więc Forum i hangouty! Pomysł jest, trzeba teraz rozejrzeć się za ludźmi

Każdy może do nas dołączyć, natomiast grupa dialogująca będzie grupą zamkniętą,

Dialogowanie

yavoro — Tue, 12 Mar 2013 14:35:52 GMT

Czym właściwie jest owo Dialogowanie, które ma być istotą naszej działalności na stronie? Jest to interakcja różnych Figur Sennych, żyjących w nas, w wyniku rezonansu powodowanego problemem, zjawiskiem, tekstem. Dialogowanie to rodzaj zbiorowej pracy odbywających się wewnątrz osób biorących udział w przedsięwzięciu. Naczynie alchemiczne procesu. Nie adekwatność, a ekspresja jest tu najważniejsza. Wyodrębniasz, znajdujesz różne postacie i pozwalasz im przemawiać. Możesz malować, pisać lub wynajdywać wiersze, piosenki na youtube, być kanałem komunikacyjnym...

Najważniejsze jest doprowadzenie do interakcji różnych postaw, często przeciwstawnych sobie początkowo. Każdy może pracować po swojemu z tym co się pojawia, przydatna jest umiejętność wyartykułowania tego co przeżywasz, w przypadku forum - umiejętność pisania.

W kontekście facylitacji dialogowanie jest formą treningu. Zarówno dla pracy wewnętrznej na poziomie mindellowskiej Krainy Snów, jak i dla świadomości, która uczy się wychwytywać różne polaryzacje i wnosić je do świadomości.

Dialog w większości organizacji, w większości grup, prowadzony jest w oparciu o argumenty racjonalne, z poziomu Rzeczywistości Uzgodnionej, języka co do którego lokalnie jesteśmy przyzwyczajeni i zgadzamy się go używać. Jednak nie wszystkie problemy da się tą drogą rozwiązać. Głęboka Demokracja, model, który zakłada efektywną i przyspieszoną integrację pola grupy, wymaga zejścia na inne poziomy komunikacji, odwołania się po pierwsze do emocji, ale też do najsubtelniejszych odczuć i poszukiwania miejsc najmocniej zmarginalizowanych.

W zamyśle projektu, grupa dialogująca będzie najbardziej zawężona. Możesz zostać użytkownikiem strony, jednak nie oznacza to, że zostaniesz dopuszczona/ny do procesu dialogowania, ponieważ może on mieć osobisty i poufny charakter. Dialogowanie będzie odbywać się w określonym czasie i na określony temat. Będzie rodzajem zbiorowej twórczości, myślę też, że będzie sporą przyjemnością dla osób weń zaangażowanych.

Stadium Początkowe

yavoro — Sun, 10 Mar 2013 18:44:04 GMT

Pomysł powrócił. Nauczony doświadczeniem z Platformy Dialogu staram się wizję szlifować, patrzę w sny, rozmawiam z ludźmi. Magda zauważyła, że bywam w odmiennym stanie świadomości pisząc maile. I bardzo dobrze, twórczości powinien towarzyszyć ogień ! :)

W moim zamyśle strona będzie przystanią, z której będziemy wypływać do ludzi, aby z nimi pracować. Spotkać się z nimi na głębszym poziomie, ale najpierw musimy umieć spotkać się z nami samymi.

Śnienie nieustannie tka swoje wzory, masz w sobie wiele Figur, które przez Ciebie wypuszczają w świat sygnały, chodzi o to aby je wyłapać, zauważać, dialogować. Współistnieć świadomie na poziomie Duchów.

Arnold Mindell w swojej książce, która mnie zainspirowała, pisze o swoim strachu przed wyjściem do ludzi. Oj tak, grupy bywają groźne, ze swoją specyfiką, ze swoimi upolitycznienieniami. Sam miałem wiele problemów z różnymi grupami, wolałem trzymać się na uboczu, gdyż ciężko mi się funkcjonowało w grupie, szczególnie wtedy, gdy pragnąłem podążać za doświadczeniem wewnętrznym.. Obecnie potrzebuję dojrzałości, aby nie być stronniczym, ogarniać spojrzeniem wszystkich. Ba, ale nie da się nie być stronniczym ! Potrzebuję świadomości i odwagi... i Waszego wsparcia :)

Strach przed tym, aby się autentycznie spotkać. Jako ludzie ponadtrzydziestoletni jesteśmy w wystarczającym stopniu poranieni przez życie i przez innych. Nie jest łatwo się otworzyć i zbliżyć do drugiego człowieka. Czytałem kiedyś piękną buddyjską medytację wybaczania w książce Stephena Levina "Kto umiera". Właściwie jest to ćwiczenie, medytacja nad ranami odniesionymi w kontaktach z drugim człowiekiem, a nawet ze sobą samym. Jeśli czujesz się zablokowany na Drugiego to warto po nią sięgnąć, prędzej czy później ukaże się na stronie...

Myślę, że najbardziej boimy się przemocy. Ma ona miejsce wtedy, gdy nie słyszysz komunikatu z drugiej strony: "uważaj depczesz mi po piętach". Rozpoczyna się konflikt, który jest jak burza ze swoimi wirami, deszczem, gradobiciem, uczuciami. Zranieniem.

Ustaliłem, że w przypadku konfliktu interpersonalnego, będziemy go facylitować drogą skypową, nie przez Forum, jak to miało miejsce na Platformie.

Moim zdaniem internet może być bardzo dobrym narzędziem komunikacji, tworzenia wspólnoty, o ile się korzysta z niego z głową. Na portalach społecznościowych komunikacja jest szczątkowa, niepełna, bez udziału świadomości, bez uważności na wszelkie sygnały, które się w Tobie pojawiają. W świecie Głębokiej Demokracji jest inaczej. Tutaj każdy głos jest ważny, każda emocja, nawet ta niechciana, straszna, zła. Jest ona elementem Całości, która pragnie siebie w lustrze oglądać. Problem powstaje wtedy, gdy szukamy sposobu, aby te wszystkie rzeczy wyrazić. Całe szczęście, że mamy sztukę, która jest kanałem dla wszelkiego rodzaju Demonów, bo inaczej byśmy nie przetrwali.

Dla nas wyzwaniem będzie znalezienie sposobu komunikacji, uwzględniający Krainę Snu, czyli drugi poziom rzeczywistości w teorii Psychologii Zorientowanej na Proces, aby różne rzeczy mogły zostać wniesione.

Będziemy trenować świadomość przy pomocy narzędzia zwanego Dialogowaniem, z wykorzystaniem łączy internetowych, aby być ze sobą w stałym kontakcie.

Strona będzie miała tez wiele innych funkcjonalności. Planuję różne poziomy dostępu treści. Z pozycji Administratora, bardzo łatwo jest te warstwy tworzyć. Dialogowanie będzie dostępne tylko dla zaangażowanych w Proces. Poza tym na stronie będzie można się ogłosić, skrzyknąć z dowolnym pomysłem z dziedziny psychologicznej albo nawet towarzyskiej.

Jednak ostatecznym celem jest koncentracja sił i energii, przygotowanie do pracy z grupami, do zawodu Facylitatora.